Dirigenten - Concerten - Deelnemers - Repertoire - Solist - Compositieopdracht
 

Compositieopdracht 2010: Egbert van Groningen
 

Ieder jaar zet het ZON een compositieopdracht uit, welke uitgevoerd zal worden door het orkest gedurende de tournee. Dit jaar was het werk afkomstig van Egbert van Groningen. Egbert is op zevenjarige leeftijd begonnen met lessen op de muziekschool. Zijn conservatoriumstudie begon hij op het conservatorium in Enschede waar hij trombone studeerde bij Dick Bolt. Zijn diploma Docerend Musicus behaalde hij in 1996 met aantekeningen voor Orkestspel en Euphonium. Daarna vervolgde Egbert zijn studie aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam waar hij trombone ging studeren bij Michel Tilkin. In 1999 behaalde hij daar het diploma Uitvoerend Musicus. Na zijn trombonestudie is Egbert Directie Harmonie/Fanfare gaan studeren bij Tijmen Botma aan het Zwols Conservatorium. Deze studie heeft hij in 2003 met succes afgerond.

Op dit moment is Egbert als alt/tenor trombonist verbonden aan het Ensemble Conservatoire en remplaceert hij bij onder meer Holland Symfonia, het Orkest van het Oosten en de Koninklijke Militaire Kapel “Johan Willem Friso”. Daarnaast heeft Egbert als dirigent verschillende blaasorkesten onder zijn hoede waaronder Excelsior Eibergen, de Hellendoornse Harmonie, Koninklijke Harmonie Sint Joseph Oldenzaal en Muziek vereniging Crescendo uit Sleen.

Recent is Egbert steeds meer actief als arrangeur/componist. Hij heeft zeer veel stukken bewerkt voor blaasorkesten in zowel het klassieke als het moderne genre. Voor het ZomerOrkest 2010 componeerde Egbert een stuk met als titel Sunburst, A Celebration to the Sun. Het is een wat meer serieus getint concertwerk en is bedoeld als een soort ode aan de zon. Het werk ademt grootsheid, macht, en kracht uit zoals de zon is; de ster die het leven op onze aarde mogelijk maakt. De opening van dit werk is groots en meeslepend zoals een zonsopgang in een woestijn waarbij de zon plotseling vanachter een verre zandduin glorieus tevoorschijn komt. Na de opening wordt het hoofdthema geëtaleerd in zijn myxolidische vorm. De drukke begeleiding symboliseert de los-vaste vorm van de zon. Daarna komt er een gedeelte met veel onregelmatige maatsoorten die het onrustige zonoppervlakte uitbeelden (zonnevlammen, zonnebevingen). Na dit onrustige gedeelte keert de rust weer en wordt de grootsheid van de zon weergegeven door het thema (nu in zijn oorspronkelijke vorm) te laten horen in een prachtig koraal. Na dit koraal eindigt het werk met een spectaculair slot.

Zowel het orkest en de dirigenten waren erg blij met deze compositieopdracht. Sunburst was een leuk stuk om te spelen.